Eski yazdıklarımı bir faşo admin sildiği için,bazı yazılar ve cevaplar ekletik kalmış.Suçlusu faşo admindir.....

Buranın amazonlarına ne oldu?

12 Eylül Askeri Faşist Darbesi,36 yıldır artarak devam ediyor.Emperyalistlerin;bizzat hazırlayıp,ülkemizdeki işbirlikçileri tarafından hayata geçirilen faşist darbeyi lanetle kınıyorum.12 eylül faşist darbesi ile yaşamını yitiren,işkencelerden geçen her Yurtsever,Aydın,Devrimci ve Komünistlerin anısı önünde saygıyla eğiliyorum..

Gel seninle bir daha ağlayalım; yaşanmışlara, yaşanmamışlara, bir de hiç yaşanamayacaklara

Son zamanlarda en çok kafama takılan bir soru işareti var.Neden insanlar tartışmalar veya sohbetlerde istediğini elde edemeyince,hakaret ve saldırıya geçer?Aşağılık duygusu olan,karşısındakine yetemeyen herkeste var bu.Acaba Hav hav lar bundan mıdır? )

Tecavüzcü Ensar Vakfına,Tecavüzcü Ensar vakfı demek suçmuş?Haberiniz olsun,siz siz olun;Tecavüzcü Ensar Vakfına Tecavüzcü Ensar Vakfı demeyin...

Yeni bir güne başlamalı,eski günlerden koparılıp alınmış gülüşlerle.Yeniden aşık olmalı,terketme şansı bırakmamalı mutluluğa.Aşkın kudretli ateşinden yeniden doğmalı,anka kuşunu imrendiren mistik bir havada.Nuh tufanına eş yağmurlar yağmalı,gürleyen göğün ürpertisinden sokulmalı aşk koynumuza.Sanki yeniden yeşeriyormuş gibi,hayata başlanmalı.....Çok mu soyut oldu bu isteğim

Sana sebepsiz serzenişler bırakıyorum giderken.Ufukları aralanmamış hüzünlerlerle birlikte çıkıp gidiyorum işte.Gerçi ben hep gidiyorum,her yıl bir başka adreste açıyorum gözlerimi..Sonbahar da sararıp solan yaprakları izler gibi izliyorum,anılarımın sararmasını.Hep akıntıya karşı kürek çeken biriydim zaten,akıntı bile tükendi,şimdi suyu çekilmiş denizlerde debelenip duruyorum.Karşıma çıkan hiçbirşeyin anlamı yok,uyduruk zoraki hikayeler gibi zoraki hayatlar hep..Zoraki dostlar ve arkadaşları saymıyorum bile....Yaptığım herşey senin yüzü suyu hürmetine yapıyorum.Her defasında esirgeyensin benim için.Çocukluğumda hep kahramanlarım vardı benim,hayata asi gibi sarılmamı sağlayan kahramanlarım.Onca zaman sonra,herşey tüketmişken ömrünü bende,herşey yokoluşa dönerken yüreğimde,aldığım nefes bile yakarken genzimi,sen çıktın karşıma ve beni yeniden dirilten KAHRAMANIM oldun...

Sen olmasaydın,bende böyle bir adam olmazdım.

Aslında yazmak istediğim o kadar şey varki,bir türlü klavye ile barışamadım bugün,nedense?(Akşam nedenini anladım gerçi)
Dünyanın ne kadar kirlenmişliğinden dem vuracaktım bir ara(sanki bir sırmış gibi),sonra ahlak ile ilgili birşey yazacaktım fakat bir türlü toplayamadım...Tabi üşütmemin de bunda payı yok değil.Zaten ben ölümsüz şairlerden alıntı yapıyorsam,bilinki kafam dağınık.Dağınıklık nicel birikim sürecidir bu arada.Ardından bir nitel patlama gelir ve ben biraz daha olgunlaşarak,biraz daha herşeyden uzaklaşarak kendime gelmeye başlarım....Kendimden nereye gittiğimi bilmiyorum şuan.....