cesaretsizlikden...

[lafebesi]

Zt89´isimli üyeden Alıntı

cesaretsizlikden...

Das hört sich dramatisch an.. Herseyin bir caresi vardir neticede.. degilmi?

Yasadigimiz zamana bakarsan normal....mesela ailesinin hep destek ciktigi, simarttigi, ne yapmak istersen paran hazir oglum denilen cocukken rahat yetismis kisiler, ailesinden fazla bir sey görememis, ögrenememis kisileri anlayamaz....Ailelerin dagilmasi, düzensizlesmesi, ayrilmalar; yetisememis, kendini bulamamis insanlar meydana getirdi ve hersey gec anlasilmaya basladi..

bazilari insanin yasadiklari zorluklari anlamayip ters konusuyor ama insanin isi ters konusmak degil yardimci olmak....yardim, fikirde kimden beklenir? ters konusup sonra bir de kibirli sekilde iyilik yapiyorum zannedip akil verenden degil, hic kalp gönül kirmayan ve iyiligi kendinden bilmeyen insandan...
Bir de insanin karsilik beklemeyen bir sahsiyet olmasini tavsiye etmek istiyorum...Bir erkek bir kadina yardim edip sonra da o kadinin kendisiyle bir ilgisi olmasini bekliyorsa bu iyilik degildir...baskasina ilgi duyarsa sevinmelidir cünkü insanin görevi onun iyi yanlarini ortaya cikarmak yani onun icin bir sey yapmaktir ve görevi bitmistir, bir sey beklemeksizin arkasina bakmadan cekip gitmelidir...