[crazygirl]

eyer calinan kalp, gercekden tümüyle calindiysa, o kalp geri yerine gelemez. Calan kisi bile seneler sonra o kalbi geri yerine yerlestirme Isteginde olsa bile!! Cünkü arada kalbsiz gecen seneler var!

.....Hic kimse hata yapmadi, Intikamla hic bir alakasi yok ufak bir öfke desek yeter ama karsilikli bir öfke.
Inatcilik var arada ve Bagimsizlik.


Bayan HIRSIZ dan intikam almak istiyor ara sira sabahlara kadar konusurlar ve sonunda evlenecegini dile getirir = bence evlenirse en büyük intikami alir ama almiyor, senelerdir bu halde hayatlari gecip gidiyor galiba.....

BAGIMSIZLIK = Hürlük

baska da gedil bence.....yinede hayirli günler hepinize

bence herkes caldigi seyleri geriye versin! ve yollari ayrilsin,en iiyi cözüm bazen ayrilmak oluyor.
hani imkansiz asklar oluyor ya, bende böyle bir sey yasadim,hatta bende onu unutmak icin vede kiskandirmak aci cektirmek icin evlenmek itedim, ama yapamadim, aradan iki yil gecti, gelmis simdi beni sevdigini falan söylüyor, tekrar beraberlik istiyor. ama mümkün mü?
insan kendini alistirinca durumlara hersey geciyor, tekrar hayatimi alt üst etmesine izin veremezdim. bir kere üzülmek bazen ömür boyu üzülmekten daha iyidir.

sorry, dass ich dir auf diesem weg antworten muss,kann keine gb einträge von hier aus machen.
neyse, gelelim konuya, dogru cok haklisin,insan herseyi kaybetse bile yeniden baslayabilir, fakat kendine yitirse, insanligini karakterini yitirse, tekrar baslamak cok zor olur diye düsünüyorum. en kötü sey, bir insani kaybetmek, hele hele sevdigi bir insani, kaybetmek diyorsam, en dramatik durumda degil tabii, yani terk edilirsen, hemde hic bir aciklama yapilmadan. iste o an insanin kendisine kurdugu o kücük dünyasi basina yikiliyor ve enkaz altindan yasayarak cikmasi imkansiz gibi bir sey. ciksa bile bir zamanlar besledigi duygularini kaybediyor, icin kin öfke nefret sariyor, ve bu sekilde kendine hayatini zehir ediyor.

bir insan icin deger mi? ----degmez, fakat bunu sonradan anliyoruz!!!!

bence ölüme kadar beklemekten ne yapabiliriz?
Tabi günlük olaylarin arkasinda olmamiz gerekir (yani ismizin gücümüzün).

Dünya nekadar büyük olsada kimi zamanlar cok kücük oldugunu belirtiyor bize ummadigimiz yerde görüsmeler olunca ( O kisiyle tabi)

hic bir can , insanin kendi canindan kiymetli degerli olamaz. bende inaniyordum böyle hikayelere fakat öyle olmadigini inssan eninde sonunda anliyor.

sonucta her ikiside ayrimcilik degilmi? insanlari her ne yüzden olursa olsun yargilamak degilmi? o yüzden o konuda kiyaslamam uygun geldi bana!

Bir baba ve anne cocuklari icin canini verir,
Seven sevgilisi icin ömrünü ona feda eder ( kendini öldürmek degil)

Hikaye olarak gecmisini görüyorsan sakla icinde kalsin

Becil lik mi desem Besitzergreifend mi desem ne



Bagimsizlik = Hürlük herkez icin


Bukadar benden iyi günler vaybee iyi günler Userler


Saygilarimla