[Imogdi]

die Schwüle hier ist schier unerträglich ...damnn

[Imogdi]

bazen insan olmaktan utaniyorum ://

gestern war sein sehr heißer Tag

[timeraiser]

Nur_Banu´isimli üyeden Alıntı

gestern war sein sehr heißer Tag

Yupp, die Hitze lässt die Mensche alle draußen zusammenkommen

[Lara_]

Bazen çok geç demek için de çok geç oluyormuş zira,artık çok geç.. demek geç kalana biraz ihtimal biraz savunma biraz da umuttur. Geç kalınmış şeyler sözün bittiği yerdir.

[Lara_]

eger bir hayvani severseniz o hayvan hayati boyunca sizi sever,eger bir insani severseniz ne yapicagini bende bilmiyorum

[Lara_]

hikayeler ve yaralar benzer değilse, neye sevineceğimiz ya da coşku duyacağımızda aynı olmuyor. belki bir tek şeye dikkat edebiliriz, içten olmayan yersiz ilgimizi sempatimizi göstememeye ki bu daha değerli...

Sakla samanı,inekler aç kalsın!/Kemal Sunal

[Lara_]

var'la yok arasında yaşanır bazi hikayeller
Gel' demeye hayat izin vermez,git demeye kalbin

Uykuda tutmaz şimdi.Dışarıda bunaltan bir sıcak,kafada unutulmaz hatıralar olunca.İlk aşık olduğum kız geldi aklıma,ela gözleri,küçük burnu ve kızaran yanaklarıyla.Çocuktuk,düşlerimiz bile güzeldi,oyunlarımız mutluluk üzerine veya doktorculuk olurdu.Ben damat olurdum o gelin,ben doktor oluyordum o hemşire...Zamanla büyüdük,o model olmuştu ben siyasi tutsak...İçerden çıktım,(Sonra yargılandığım madde,tedavülden kalktı ve berat ettim.)nedense,dedemleri ve teyzemleri ziyaret edesim tuttu.Dolmuşa atladığım gibi,arkamda iki gölge ile Eyüp yollarında ilerliyordum.Aklımda çocukluktan kalma anılar ve ela gözlü sevdiğim vardı..önce teyzemler uğradım,orada teyzemin yaptığı yemekleri yedikten sonra,o zaman kimsenin oturmadığı,çocukluğumun en mutlu anlarını yaşadığım eve gitmek istedim.Dedemlere doğru yola çıkarken hiç öpmediysem 20 den fazla yaşlı komşularımızın ellerini öptüm.Sonra demir kapıyı açtım,kapıyı açarken tepemde duran asma ağacına baktım,sonrada dedemle birlikte ektiğim akşam sefalarına,birşey düğümlendi sanki boğazımda.İçeri girdiğimde yaptığım ilk iş,pencereleri açıp havalandırmak oldu.Sonrada çocukluktan kalan alışkanlıkla,Atalarımızdan kalan kutsal değerleri öptüm,fakat bu sefer dedemin yerine.Hava kararmaya başladığı halde,gölgelerim hala dışarda,sağa sola gidiyordu...Sonra çay suyunu ocağa koyup,elime bir testi su alıp dışarı çıktım,çiçekleri sularken,ela gözlü birşeyler silkeliyordu balkonda,beni gördü ve duraksadı,şaşırmış bir eda ile baktı ve birden içeri girdi.Bu tavrına anlam veremedim.
Sabah olduğunda kapı tokmağının sesi ile uyandım.teyzem kahvaltılık birşeyler almış gelmiş.Hemen çay suyu koydu,sohbete başladık.Herkesi sordum,cevapladı anlattı birşeyler.Sonra Filiz diyecektim,konuyu değiştirdi.Bir ara fırsat bulup filiz dedim yine değiştirdi.Sonra herşeyi bırakıp direk sordum.Boşver onu dedi,sana kız mı yok.Sonrada benim işim var bulaşıkları yıka,eniştenin yanına git,ama mutlaka git,akşam bizde kalmadın diye zoruna gitti.Tamam uğrarım dedim.Kahvaltı masasını topladım ve kendimi dışarı attım.Tam bakkalın kapısına yaklaştım,baktım filiz orda.Yaklaştım,elimi uzattım,kafası önde ydi.Kafasını yavaş kaldırdı,gözleri dolu dolu bana baktı,hiçbirşey demeden,uzattığım eli bile sıkmadan uzaklaştı yanımdan ve kapıya doğru yürüdü.Kapının eşiğinde duraksadı sonra hızlı adımlarla çıktı dışarı.Arkasından bende kapıya çıktım,eve doğru hızlı hızlı ilerliyordu.evin önüne gelince gözlerini sildi...Bende bakkala geri dönüp ne olduğunu öğrenmek istedim.Tam ben soracaktım ki,güneş nişanlandı dedi,senin geldiğini görünce neye uğradığını şaşırdı,ne yapacağını bilemedi dedi.O zamanlar,içimdeki duyguları saklamayı bilen biri olduğum için,hiç etkilenmemiş gibi davrandım.Dışarı çıktım ve eniştemin yanına gittim,eniştem büyük bürosundaydı,sekreterine çay söyletti,uzun uzun sohbet edip öğlen yemeğine çıktık...Eve doğru giderken ,Filiz lerin evine bakmamak konusunda kararlıydım,ama tam evin önünde durup çok umursamadan hiç birşeyi,baktım.Ailesi ile bahçedeydi,babasının ve annesinin elini öpmek için içeri girdim.El öpme faslı bitti,filizle tokalaştık,kardeşlerine sarıldım,biraz sohbet ettim,babası ve annesi alttan beni süzünce fazla kalmamam gerektiğini anladım.Kalkıp müsaade istedim,babası oturmam için ısrar etti,annesi de hiç alakasız,Filizin düğününe gelip gelmeyeceğimi sordu.Ben ne cevap vereceğimi bilmediğim için soruyu es geçtim..Eve zor attım kendimi,eve girer girmez ilk defa bir kadın için ağladım....Sonrası malum,ben unutmakla,o da yeni hayatını kurmakla yükümlüydü...Yıllar önce teyzemle karşılaşmış ve ilk beni sormuş.Şimdi o isviçrede oturuyor evli 2 çocuğu vardı en son.Ben ise almanyada ve yanlızım,çünkü her zaman,her yerde,her şeye geç kalıyorum...Uykularıma geç kalmam normal kanımca...İşte böyle....