yillarca ayni rol ayni perde
yillarca ayni hep ayni yerde
sevdimde katlandim bunca derde
ama cok yanlisti, adi yanlis askti
ama suc hep bende...

Hani sen sevgi bilirdin
Gözlerimi hep isterdin
Denizlerin içinde kaybolup giderdin
Şarkılarımı dinlerken gözlerini silerdin...

Kalbim yaralari, gönlüm yarali
En güzel yarinlarla sen actin arami...

Dalda muhabbette kumrular
Bana ayrılığı sordular
Dedim afet,yangın dedim kar
Dedim adet aşkı vururlar

oysaki durmaksizin süren kavgalar meger askin cilveleriymis.

Senden sonra, sonrasi yok....

ezanlar bizim icin okunuyooor sevgilim

Yeni cami avlusunda
Ezan sesi var
Ezan sesi değil be annem
Sevdiğimin yası var....

Güzel bir Selanik türküsüdür bu türkü ancak ezan deyince baska bir Selanikli aklima geliyor. Son Selanik Valisinin torunu olan Nazim Hikmet Ran... Zamanin birinde Ruhi Su diye bir opera sanatcisi vardi. Nazim Hikmet ile de arkadasti... Nazim Hikmet'in ölüme bir agit bestelemesti ve o agitta su sözler de en can alicilari idi...


Karalı Bir Haber Düşmüş Geliyor
Bakır Antenlere Kardeş Gümüş Tellere
Ne Bir Ezan Sesi, Ne Çan Çalıyor
Sabahın Seheri Nazım Kardaş, Düştüm Yollara

Öfff bee ne güzel su bahar havasinin tadini cikariyordum. Simdi icime inceden inceye bir hüzün düsürdün, tamda icimin sol tarafina alla alla

Orda bir kötünün koynuna girmiş
Şu benim sevmeye kıyamadığım....

Her insanda tamami gelmemis icinde tasidigi yarim kalan bir ask olmasi lazim demisiti zamaninda birisi. Cünkü onu hatirladiginda icinde "ciz" eden o ince sizi sana senin insan oldugunu her zaman hatiralatir ve hatirlatacaktir demisti..

Normalinda insan olmak mertebisine ulasmaya gayret eden birisiyim ama o an icimden dedim ki aman kalsin, istemez... Sanki uyumamak icin insanin kendine elektroschok vermesine benzer bir yani var.

Zülfü Livaneli'nin dedigi gibi..

Ne böyle zülüm olsun, ne böyle ayriliklar ve ne böyle sarkilar

Anneni daha çok anımsıyorsan ve hatta anlıyorsan...içindeki çocuğa sarıl, sana insanı anlatır.