Sabret, cagresiz hissetme,

sabir öyle bir iptir ki, sen kopacak sanirsin, o gittikce güclenir.

Sen bitecek sanirsin, o gittikce cogalir ...

Ümitsiz olma!

Çalınan her kapı hemen açılsaydı, ümidin, sabrın, isteğin derecesi anlaşılmazdı...

Sus gönlüm.
Bir elif miktari sus, az kaldi bahara, dayan gönlüm.

Denizin içinde meydana gelen görünmeyen dalgalar gibi yüreğini biliyorum, beklemekten baska çare olsaydi,seni durdurmazdim…İnan bana…
Ama yok. Baska çare yok.

Unutma ki ilaç bile beklemeden tesir etmez, çiçek bile vakti gelmeden önce açmaz…

Sus gönlüm.
Bu kisin bahara dönünceye kadar, bu gece gündüz oluncaya kadar, uzak yollar yakinlasincaya kadar.
Bu sikintinin ardindan ferahlik gelinceye kadar ve yüzümüz vuslat gözyaslariyla islanincaya kadar sus…

Sus gönlüm, sus.
Bütün bu susmalarına karşılık herşeyin hayırlısının olacağına inanarak sus...

"iki insan birbirine öfkelendigi zaman, kalpleri birbirinden uzaklasir, bu uzak mesafeden birbirlerinin kalplerine seslerini duyurbilmek icin, bagirmak zorunda kalirlar ..."

peki....
iki insan birbirini sevdiginde ne olur?


peki....
iki insan birbirini daha da fazla sevdiginde ne olur?

https://www.youtube.com/watch?v=IVdGtIIWAvE