Türkiye’de bugün tartışılan şey basit bir dava değildir. Tartışılan, seçilmiş iradenin yargı süreçleri üzerinden baskı altına alınıp alınmadığıdır. Ve bu tartışmanın merkezinde açık biçimde Ekrem İmamoğlu vardır.
Milyonların oyuyla seçilmiş bir belediye başkanının art arda dosyalarla kuşatılması, toplumun geniş bir kesiminde hukuki değil siyasi bir operasyon görüntüsü oluşturuyorsa, burada ciddi bir meşruiyet sorunu vardır. Sandıkta kazanılan bir makamın mahkeme süreçleriyle daraltılmaya çalışıldığı algısı oluştuğu anda, mesele artık sadece bir dava olmaktan çıkar.
Sayın Bahçeli, milliyetçilik devlet refleksi göstermekse; o refleksin ilk şartı adaleti korumaktır. Devlet, hukuka güven sayesinde güçlüdür. Eğer toplumun önemli bir bölümü yargı kararlarını “siyasi” olarak görüyorsa, bu alarmdır. Güç gösterisi devleti büyütmez, adalet büyütür.
Akın Gürlek’e açık bir söz: Savcılık makamı, siyasi sonuç üretme alanı değildir. Savunmayı bastıran, muhalefeti sürekli yargı tehdidi altında tutan bir yaklaşım; hukukun tarafsızlığına zarar verir. Dosya açmak kolaydır. Zor olan, o dosyanın gerçekten hukuk temelinde açıldığına toplumu ikna edebilmektir.
Ve bir başka mesele: İstanbul Teknik Üniversitesi.
İTÜ bu ülkenin en köklü bilim kurumlarından biridir. Akademik diplomaların, üniversite geçmişinin siyasi mücadeleye malzeme edilmesi; sadece bir kişiyi değil, bir kurumu da tartışmanın içine çeker. Üniversiteler siyasal hesaplaşma alanı değildir. İTÜ’nün adı günlük siyasi polemiklerle yıpratılamaz.
MHP’ye net bir hatırlatma: Devlet, bir partinin uzantısı değildir. Hukuk, iktidarın manevra alanı değildir. Seçilmiş bir siyasetçiyle mücadele edilecekse, bunun yolu sandıktır. Yargı sopası değildir.
Bugün Ekrem İmamoğlu üzerinden yürüyen süreçler, yarın başka bir isim üzerinden yürütülebilir. Hukuk kişiye göre işletilirse, sistem herkesi ezer.
Devlet ciddiyeti; adaletle ölçülür.
Adalet zedelenirse, devlet zayıflar.
Toplum bunu görüyor.
|