[Tabula_Rasa]

Sorun ile çözüm aslında aynıdır. Sorun, dinin siyaset için araçsallaştırılmasıdır. Yani siyasal İslam, başka bir ifadeyle din tüccarlığıdır. İnancı iktidar hırsına alet eden bu anlayış, ne İslam’a hizmet eder ne de topluma. Aksine, hem dini kirletir hem de toplumsal yapıyı çürütür.

Çözüm de bu nedenle nettir: Siyasal İslam’ı, yani din üzerinden iktidar devşirme düzenini tarihin ve vicdanın çöplüğüne göndermektir. İnanç, bireyin Allah ile arasındadır. Devletin, siyasetin ve iktidarın malzemesi değildir.

Şeriat, İslam değildir. Önce bunu bir bilelim.

Bugün “şeriat” adıyla savunulan sistem, Kur’an’dan doğrudan onay almamış, yüzyıllar içinde siyasal iktidarların ve mezhepsel yorumların ürünü olarak şekillenmiştir.

Kur’an; adaleti, ahlakı, merhameti ve kul hakkını esas alır. Zorbalığı, korkuyu, baskıyı ve biatı değil. Dinde zorlama yoktur; bu ilke, zorla dayatılan her “şeriat düzeni” iddiasını baştan hükümsüz kılar.

İslam, aklı dışlamaz. Tam tersine, düşünmeyi, sorgulamayı ve vicdanı esas alır. Dini kalıplara hapsedip siyasal ideolojiye dönüştürmek, ne Allah’ın emridir ne de peygamberin öğretisidir. Bu yapılan şey din değil, düpedüz din tüccarlığıdır.

Türkiye Cumhuriyeti’nin yolu ise açıktır ve tartışmaya kapalıdır. Yönetim biçimi laik, demokratik ve sosyal bir hukuk devletidir. Laiklik, dine düşmanlık değil; inancın özgürce yaşanmasının teminatıdır. Herkesin eşit yurttaş olduğu, kimsenin kimseye inancı üzerinden üstünlük kuramadığı bir düzenin adıdır.

Bu yol, Mustafa Kemal Atatürk’ün yoludur. Akla ve bilime dayanan, kula kul değil birey yetiştiren, hukuku kutsallaştıran ama devleti kutsal ilan etmeyen bir anlayıştır. Türkiye, ancak Atatürk’ün izinde yürüdüğü sürece çağdaş, onurlu ve güçlü kalabilir.

Sorun bellidir, çözüm bellidir.
Din, vicdanda kalmalıdır.
Devlet, hukukla yönetilmelidir.
Ve bu ülkenin pusulası, dün olduğu gibi bugün de laik Cumhuriyet olmalıdır.


BÖYLE GELDI AMA BÖYLE GITMEYECEK! SIYASAL ISLAM (DIN TÜCCARLIGI) CEHENNEMIN DIBINE GIDECEK!